05 Αυγούστου 2016
Νίκος Αθανασιάδης: "Μικρέ σήμερα θα παίξεις τερματοφύλακας"

Γεννημένος στις 18/7/78 ο Νίκος Αθανασιάδης ξεκίνησε ως τερματοφύλακας στα τσικό του χωριού
του τον Κλείτο Κοζάνης και την ομώνυμη ομάδα την Αστραπή Κλείτου το 1988 σε ηλικία μόλις 10 ετών για να αντικρίσει εξ άρχής τον μαγικό αλλά και άσχημο κόσμου του ποδοσφαίρου απο πλευρά ..πίκρας όταν σε ένα παιχνίδι η βαριά ήττα με ένα εξίσου βαρύ σκορ έμμελε να είναι η αρχή μιας δύσκολα μας άξιας πορείας καθώς απο το πέταγμα των γαντιών κατα την επιστροφή του στο σπίτι και την αποστροφή προς το ποδόσφαιρο ξεκίνησε η ποδοσφαιρική καριέρα ..μια καριέρα σαν ιστορία.
Ο Νίκος θα περάσει απο αρκετές θέσεις κάτι που δεν ήταν σε καμία περίπτωση προ-άγγελος των όσων ακολούθησαν
ο ανεπτυγμένος σωματότυπος που διέθετε για την ηλικία των 13 ετών θα γίνει η αιτία και η αρχή του έρωτα για την θέση Νο1
Ήταν το 1991 όταν σε ένα παιχνίδι στο Μεσόβουνο ο Νίκος αναλαμβάνει να σηκώσει το βάρος της ευθύνης που έχουν τα goalpost..
Ελλείψη του ενός keeper λογω στρατιωτικής θητείας και λόγω ενός πολύ σοβαρού τραυματισμού του άλλου ο Νίκος παίρνει το βάπτισμα του πυρός
"Μικρέ σήμερα θα παίξεις τερματοφύλακας "
Ήταν τα λόγια του προπονητή του ..και απο το παγωμένο βλέμμα στο άκουσμα της θέσης μέχρι το νικηφόρο ντεμπούτο του με σκορ 3-2 εκείνου του παισνιδιού όλα είχαν αλλάξει ..ο Νίκος ανδρώθηκε και μια σχέση εξάρτησης με τα γάντια είχε πάρει σάρκα και οστά.
Η επόμενη χρονιά θα βρει τον 14 χρονο Νίκο στην Α1 τοπική κατηγορία να υπερασπίζεται ως βασικός την εστία του ΠΑΟΚ Ρυακίου με το τέλος της χρονιάς να του δίνει το βήμα παραπάνω .
Δοκιμάζεται στους Πόντιους Βεροίας στου οποίους θα παραμείνει με 2ετή θητεία με coach keeper τον Γιώργο Μασσάδη και προπονητή τον Στέφανο Γαϊτάνο
Λίγο αργότερα εν έτη 1994 θα αποτελέσει ένα εκ των βασικών στελεχών της μικρής ομάδας της Κοζάνης φτάνοντας στον ημιτελικό κυπέλλου Ελλάδος.
Η συνέχεια είναι δύσκολη και συννάμα περίεργη μιας και στην καλύτερη δυνατή φόρμα ο Νίκος αναγκάζεται για σοβαρούς οικογενειακούς λόγους να φύγει απο την Βέροια και να αποτραβηχτεί απο τα γήπεδα.
Η επιστροφή του τον βρίσκει στον Πυρσό Γρεβενών σε ηλικία μόλις 16 ετών οπου θα μείνει για μια τετραετία με προπονητή τερματοφυλάκων τον Γιώργο Μπαϊκάμη
Κάνοντας πλέον απο εκεί σημαντικές προσπάθειες για την υπέρβαση είτε με τον Ιωνικό είτε με τον Παναθηναϊκό η μοίρα του παίζει το χειρότερο παιχνίδι φέρνοντας τον αντιμέτωπο με την απώλειας της αγαπημένης του μητέρας.
Ως ο μεγαλύτερος πλέον αδερφός αναλαμβάνει την φροντίδα αλλά και τον δύσκολο ρόλο της αναπλήρωσης του κενού δίνοντας το είναι του για τις δυο μικρότερες αδερφές του.
Τελευταία ανεπιτυχής απόπειρα για υπέρβαση θα γίνει με το τέλος της στρατιωτικής του θητείας και πάλι με την Βέροια όμως η αδράνεια και η πίεση των όσων βίωσε θα τον ωθήσουν στο να σταματήσει
Έτσι θα ξεκινήσει η ενασχόληση του με τα τοπικά πρωταθλήματα οπου με την αξιοπρέπεια αλλά και το κύρος που τον διακρίνουν ως άνθρωπος και παίκτη και κυρίως την αγάπη για το ποδόσφαιρο ο Νίκος θα ξεκινήσει ένα νέο κεφάλαιο παράλληλο με αυτό του παίκτη στον τομέα της προπονησης και προετοιμασίας της νέας φουρνιάς goalkeeper με σκοπό ...τι άλλο ;
Την αγάπη και το θάρρος που χρειάζεται και πρέπει κανεις να έχει αν θέλει να γίνει ο .."φύλακας άγγελος" των goalpost
Επιμέλεια: Χρήστος Σαλαμπουκίδης
ΠΗΓΗ: Προπονηση Τερματοφυλακα
















