Αναδρομή στο παρελθόν | Πάσχα του 1977 - Δόξα Βερμίου (φωτογραφία)

ΔΟΞΑ ΒΕΡΜΙΟΥ, Πάσχα 1977. Όρθιοι από αριστερά προς τα δεξιά: +Κωνσταντίνος Παντελίδης (Ο Κώτσιον τη Κάλλης, πρόεδρος)

, Κωστάκης Εξαρχόπουλος, Γιάννης Τσαραμανίδης, +Νίκος Κυφωνίδης, Κώστας Παντελίδης, Παναγιώτης Φλίππου

(Πάντσιος), Δημήτρης Νεοφυτίδης, Αποστόλης Τράκας (αστυνόμοςτου χωριού από τα Δουμπιά Χαλκιδικής), Αναστάσιος Καψιμάλης. Καθιστοί από αριστερά προς τα δεξιά Δημήτρης Θεοδώρου (Τάκης), +Λάζαρος Παπαγερίδης, Χρήστος Σιδηρόπουλος (Χρηστάκης), Στάθης Ταξίδης, Παύλος Ανδρονικίδης (Παυλάκης), Λεωνίδας Ορφανίδης. Η φωτογραφία είναι βγαλμένη τη δεύτερη μέρα του Πάσχα του 1977, πριν από το φιλικό παιχνίδι με την ομάδα του Μανιακίου Φλώρινας. Το σκορ του αγώνα 4 - 4. Για την ιστορία να αναφέρουμε ότι ποδοσφαιρική ομάδα στο χωριό μας συγκροτήθηκε όταν ήταν νέοι οι γονείς μας στα χρόνια μετά το 1950. Η Δόξα Βερμίου από ότι θυμάμαι υφίστατο ως ομάδα, χωρίς ωστόσο να αγωνίζεται σε κάποια ερασιτεχνική κατηγορία, δίνοντας φιλικά παιχνίδια μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του '60 (1960 - 1970). Ωστόσο "διαλύθηκε" μετά από ένα επεισοδιακό αγώνα, στο γήπεδο του χωριού μας, με τον ΟΦΘ Μεσοβούνου. 

Το 1976 ως μαθητές γυμνασίου ή τεχνικής σχολής ζούμε στην Πτολεμαΐδα καθ' όλη τη διάρκεια της εβδομάδας. Άλλοι στο οικοτροφείο του Καντιώτη και άλλοι νοικιάζοντας δωμάτια σε σπίτια, συνοδευόμενοι από τις γιαγιάδες μας.  Συναντιόμασταν κάθε απόγευμα, πίσω από το γυμνάσιο, στους αυλαγάδες του Τσιούμαρη (ενοχλούσαμε με τις φωνές μας τον Γρηγόρη, αργότερα δήμαρχο Πτολεμαΐδας, που τότε ήταν φοιτητής στην Ιταλία και τον αποσπούσαμε από τη μελέτη) και παίζαμε επί ώρες ποδόσφαιρο. Τη χρονιά αυτή αγοράζω τη φανέλα που φοράω στη φωτό με το ν. 7, νούμερο που φορούσε το ποδοσφαιρικό μου είδωλο, ο Κέβιν Κίγκαν της Λίβερπουλ, η οποία κυριαρχούσε στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο. Με δική μου πρωτοβουλία και με παρέα τον Χρηστάκη Σιδηρόπουλο, τον Παυλάκη Ανδρονικίδη, τον Κωστάκη Σιδηρόπουλο, τον Πάντσιο Φιλίππου, τον Κωστάκη Εξαρχόπουλο, τον αείμνηστο Νίκο Κυφωνίδη - μεγαλύτερος ένα με δύο ή τρία χρόνια εγώ από τους άλλους - αγοράζουμε φανέλες και σορτσάκια, όλοι από το κατάστημα "Μάντζιος σπορ" της Πτολεμαΐδας και την άνοιξη του επόμενου έτους δίνουμε τον πρώτο μας αγώνα μπροστά στο κοινό, στο γήπεδο του χωριού, με την ομάδα του Μεσοβούνου. Η προσπάθειά μας αυτή συγκίνησε και τους υπόλοιπους, οι οποίοι ήρθαν δίπλα μας, "κοντά στους μικρούς", και μας πλαισίωσαν στον δεύτερο αγώνα με το Μανιάκι από όπου και η φωτογραφία. Τις ίδιες μέρες ξεκίνησε και την προσπάθειά του ο αείμνηστος, ο "Κώτσιον τη Κάλλης", ο Κωνσταντίνος Παντελίδης για τη συγκρότηση διοικητικού συμβουλίου για τα τυπικά, οργανωτικά και γραφειοκρατικά θέματα της ομάδας. Τα υπόλοιπα αποτελούν ιστορία, την οποία δεν γνωρίζω, γιατί από τον Σεπτέμβρη του 1977 έφυγα πλέον από το αγαπημένο μου χωριό, το οποίο ωστόσο επισκέπτομαι τακτικότατα και στο οποίο μάλιστα έχτισα εδώ και δεκαεπτά χρόνια και σπίτι.

ΠΗΓΗ: Από το facebook του ΣΤΑΘΗΣ ΤΑΞΙΔΗΣ